woensdag 28 juli 2010 08:01
Als je tijdens een vergadering een tijdje op de mensen in plaats van op het gesprokene let, dan zie allerlei gewoontes. Vaak is er niks mis mee en zijn het soort zenuwtrekjes, maar van enkele krijg je kippenvel. Zo zag ik sommigen steevast om de paar uur even de hand onder het shirt steken en onder hun oksel wrijven. Kan natuurlijk zijn dat ze jeuk hebben maar als de hand weer tevoorschijn komt, dan gaat die soms even langs de neus. Na afloop van de vergadering schudde men die bewuste hand.

Ook zijn er die nooit hun neus snuiten, maar regelmatig een zwaar ophalend geluid laten horen alsof er 'iets' helemaal vanuit hun tenen omhoog moet komen. En als we het toch over de neus hebben. Er zijn veel mensen die regelmatig even aan hun neus trekken als je met ze praat. Sommigen doen dit al jaren maar de neus wordt er, gelukkig voor hen, geen centimeter langer van. Onlangs werd ik in het dorp door een winkelbediende aan een nieuw kostuum geholpen en in die korte tijd trok hij wel vijf keer aan zijn neus. Zijn neus heeft er een witte punt aan over gehouden.

Ook is er iemand aan wie je kunt zien wanneer hij het woord gaat voeren. Hij kijkt om zich heen, wipt op zijn stoel heen en weer, legt zijn pen van de ene naar de andere kant en herhaalt dit enkele keren totdat hij aan de beurt is om de vergadering toe te spreken. Vaste prik! Weer anderen kuchen om het kwartier, trommelen altijd met de vingers op de leuning van de stoel of laten elk kwartier de vingers door hun haar glijden. Van het laatste krijg ik geen kippenvel, hooguit een jaloerse blik in mijn ogen want bij mij lukt dat al jaren niet meer.

Aart Aalbers